<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="/posts/rss.xsl"?>
<rss version="2.0">
<channel>

<title>https://criticalcare.loxblog.com</title>
<link>https://criticalcare.loxblog.com</link>
<description>اشتراک اطلاعات در مراقبتهای ویژه</description>
<language>fa-ir</language>
<generator>loxblog.com</generator>
<copyright>loxblog.com</copyright>


<item>
<title>آیا امسال کنکور قبول شدید؟؟؟</title>
<link>https://criticalcare.loxblog.com/آیا-امسال-کنکور-قبول-شدید</link>
<guid>https://criticalcare.loxblog.com/آیا-امسال-کنکور-قبول-شدید</guid>

<description><![CDATA[
آگه قبول شدید ضمن تبریک بخاطر تلاشتون لطفا رمز قبولی - رتبه و منابعی که خوندید را بفرستید تا دوستاتون هم استفاده کنن

s.saba3737@yahoo.com]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:46 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>آتراکوریوم</title>
<link>https://criticalcare.loxblog.com/آتراکوریوم</link>
<guid>https://criticalcare.loxblog.com/آتراکوریوم</guid>

<description><![CDATA[

آتراکوریوم بسیلات




Generic Name: آتراکوریوم بسیلات
Brand Name: -
Dosage Form: آمپول 50 میلی گرم در 5 میلی لیتر
Pharmacological Category: بلوک کننده عصبی عضلانی غیر دپلاریزان
Therapeutic Category: شل کننده عضلات اسکلتی
Pregnancy Category: رده C

 atracurium.pdf


Pharmacology

آتراکوریوم با کاهش پاسخ به استیل کولین در پیوستگاه عصبی- عضلانی باعث فلج عضلات اسکلتی می شود.این دارو به دلیل تمایل شدید به محل گیرنده های استیل کولین ، به طور رقابتی دستیابی استیل کولین به صفحه محرکه انتهایی را مسدود می کند و در نتیجه ، سبب مهار دپولاریزاسیون می شود.



Pharmacokinetics:

&nbsp;
جذب: زمان لازم برای شروع اثر 2 دقیقه است و انسداد عصبی &ndash; عضلانی طی 5-3 دقیقه به حداکثر می رسد.این میزان حداکثر ، با افزودن مقدار مصرف ، افزایش می یابد.تکرار مصرف دارو اثر تجمعی ندارد.پس از انسداد عصبی- عضلانی در شرایط بیهوشی متعادل ، بازگشت از اثر دارو طی 35-20 دقیقه بعد از تزریق آن آغاز می شود.
پخش: بعد از تزریق عضلانی ، به داخل فضای خارج سلولی انتشار می یابد.حدود 82 درصد به پروتئین پیوند می یابد.در پلاسما به سرعت و از طریق واکنش حذف Hofmann و هیدرولیز استری آنزیمی غیر اختصاصی متابولیزه می شود.کبد نقش مهمی در متابولیزه کردن آن ندارد.
دفع: آتراکوریوم و متابولیتهای آن از طریق ترشح صفراوی و از راه ادرار و مدفوع دفع می شوند.
&nbsp;



Indications:

&nbsp;
&bull; استفاده کمکی در بیهوشی برای تسهیل لوله گذاری داخل نای
&bull; شل کرن عضلات اسکلتی در طی جراحی یا تهویه مکانیکی
&nbsp;



Contraindications:

&nbsp;
میاستنی گراویس (ممکن است فلج عضلات طولانی شود)،در بیمارانی که آزاد شدن هیستامین در آنها خطرناک است ،حساسیت مفرط شناخته شده به دارو ، اختلال شدید الکترولیتی یا آسم.
&nbsp;



Precautions:

&nbsp;
بیماران سالخورده یا ناتوان ، اختلال عملکرد کبدی ، کلیوی یا ریوی ، از دست رفتن آب بدن یا کمی فشار خون ، زنان بارداری که سولفات منیزیم دریافت می کنند.
&nbsp;



Drug Interactions:

&nbsp;
مصرف همزمان با داروهای زیر انسداد عصبی &ndash; عضلانی را تشدید می کند :
بسیاری از داروهای بیهوش کننده عمومی بخصوص انفلوران و ایزوفلوران ،آنتی بیوتیکهای آمینوگلیکوزیدی ، کلیندامایسین ، آنتی بیوتیکهای پلی میکسین ، فوروزماید ، لیتیم ، مسدود کننده های گیرنده بتا &ndash; آدرنرژیک ، مسدود کننده های عصبی &ndash; عضلانی دپولاریزان ، سایر داروهای مسدود کننده عصبی &ndash; عضلانی غیر دپولاریزان ، املاح تزریقی منیزیم ، کینین ، مدرهای تیازیدی و داروهای دفع کننده پتاسیم. درمصرف همزمان با ضد دردهای شبه تریاک ممکن است موجب ضعف اضافی تنفسی شود و باید طی جراحی و بلافاصله پس از آن با رعایت احتیاط فراوان مصرف شود.
&nbsp;



Side Effects:

&nbsp;
قلبی &ndash; عروقی : کمی فشار خون ، تاکیکاردی.
پوست : برافروختگی ، اریتم ، خارش ، کهیر ، بثورات پوستی.
سایر عوارض : کمی دمای بدن ، تشدید اختلال عملکرد ریوی ، ضعف تنفسی ، خس خس سینه ، افزایش ترشحات نایژه ای ، اسپاسم نایژه ای .
*توجه : در صورت بروز حساسیت مفرط یا کلاپس قلبی &ndash; عروقی ، باید مصرف دارو قطع گردد.
&nbsp;



Storage:

&nbsp;
دور از نور و در دمای بین 8-2 درجه سانتی گراد نگهداری شود. از یخ زدگی محافظت شود.
&nbsp;



Packing:

&nbsp;
آمپول 50 میلی گرم در 5 میلی لیتر : بسته بندی 5 عددی
&nbsp;



]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:46 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>پنومونی وابسته به ونتیلاتور 2011</title>
<link>https://criticalcare.loxblog.com/پنومونی-وابسته-به-ونتیلاتور-2011</link>
<guid>https://criticalcare.loxblog.com/پنومونی-وابسته-به-ونتیلاتور-2011</guid>

<description><![CDATA[


Ventilator-Associated Pneumonia (VAP) Event
۲۰۱۱
ارسال فایل: فاطمه تنگستانی. کارشناس ارشد مراقبت های ویژه
دانلود: VAP_CDC_2011.zip
برگرفته از:
وبلاگ تخصصی کارشناسان بیهوشی و کارشناسان ارشد مراقبت های ویژه
]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:46 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>نیاز دانشجویان مراقبتهای پرستاری به اصلاح واحدهای درسی(مطلب ارسالی ازhaak_6677)</title>
<link>https://criticalcare.loxblog.com/نیاز-دانشجویان-مراقبتهای-پرستاری-به-اصلاح-واحدهای-درسیمطلب-ارسالی-ازhaak6677</link>
<guid>https://criticalcare.loxblog.com/نیاز-دانشجویان-مراقبتهای-پرستاری-به-اصلاح-واحدهای-درسیمطلب-ارسالی-ازhaak6677</guid>

<description><![CDATA[
از آنجا که تحصیلات تکمیلی مقدمه حضور در موقعیتهای اموزشی چه در بالین وچه در محیطهای آموزشی است عدم
وجود واحدهای روش تدریس؛نظریه های و مفاهیم یادگیری و...که درسایر گروه های تحصیلات تکمیلی بعنوان واحدهای
درسی وجود دارد که متاسفانه در این رشته حذف شده است. با فرض تربیت این گروه جهت بالین همچنان توقع
آموزش در محیطهای بالینی از این گروه متبادر است. لذا ما دانشجویان دوره سوم مراقبتهای پرستاری سمنان در پی
اعلام این نقص به وزارت بهداشت و گنجانده شدن این واحدها در کریکولوم درسی این رشته هستیم وبه حمایت
کلیه دانشجویان وفارغ التحصیلان نیازمندیم.
به امید حمایت همگی عزیزان
-چنگیز جهانی
-جلال الدین رازی
-محمدرضا رضوی
-بشیر صیادی
-علی شکیب
-حسین رمضانی
-ندا حسینی
-فاطمه اصغری&nbsp;]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:46 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>بالون پمپ داخل آئورتی (IABP)</title>
<link>https://criticalcare.loxblog.com/بالون-پمپ-داخل-آئورتی-iabp</link>
<guid>https://criticalcare.loxblog.com/بالون-پمپ-داخل-آئورتی-iabp</guid>

<description><![CDATA[

در ادامه مطلب
بالون پمپ داخل آئورتی(IABP)وسیله ای جهت افزایش جریان خون عضله قلب و کاهش بار قلبی از طریق فرایند &laquo;کانترپالسیشن&raquo; می باشد. خونرسانی قلب در مرحله دیاستول، بدلیل برگشت خون (backflow) ازسمت آئورت به قلب از طریق عروق کرونر صورت میگیرد.&nbsp;کانترپالسیشن(Counterpulsation) بعنوان راهبردی جهت افزایش جریان خون عضله قلب در حین دیاستول معرفی شده است. افزایش جریان خون قلب با درصد اکسیژن بالا باعث اصلاح گردش خون، بازده قلبی و ضربان قلبی میشود، بنابراین درد و آنژین قلبی برطرف میشود.دستگاهIABP حاوی یک بالن کوچک است که در مرحله دیاستول در داخل آئورت باد می شود که موجب افزایش فشار آئورتی و به تبع آن ازدیاد جریان خون عروق کرونر میشود و تخلیه بالن درست قبل از پمپاژ قلب باعث مکش خون از قلب به سمت آئورت می شود، تخلیه بالن در این لحظه باعث کاهش فشار سیستول و افزایش توانایی قلب برای پمپاژ خون میشود.(دستگاه IABP از این مکانیسم جهت اصلاح جریان خون عضله قلب و کاهش بار قلبی استفاده می کند)گاز مورد استفاده در بالن پمپ از جنس دی اکسید کربن( کمترین اثر را در ترکیدن بالن دارد) یا هلیوم( بالاترین توانایی را سیر و انتشار دارد) است.&nbsp;● موارد مصرف IABP&nbsp;۱) جداکردن بیماران پرخطر از دستگاه قلبی_ریوی (heart-lung machine) پس از بای پس قلبی&nbsp;۲) حمایت اولیه و پایدار کردن علایم حیاتی بیماران پرخطر تحت آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی۳) درمان کاردیوژنیک شوک بدلیل نارسایی بطن چپ یا سکته قلبی۴) درمان آنژین سخت و کنترل نشده۵) بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر که منتظر جراحی قلب هستند● طریقه جایگزاری IABPـ دادن یک آرامبخش خفیف برای آرام کردن بیمار&nbsp;ـ مانیتور قلبی و گرفتن یک I.V از بیمار&nbsp;ـ شیو و استریلیزه کردن محل ورود کاتترـ تزریق یک ماده بیحسی موضعی در محل ورود کاتترـ وارد کردن کاتتر IABP از شریان فمورال تا ناحیه آئورتـ اتصال IABP به کنسول کامپیوتر از طریق یک کاتتر▪ کنسول کامپیوتر شامل یکسری وسایل الکتریکی همچون:ـ کنترل و تنظیم بادکردن و تخلیه بالنـ باطری برای تامین انرژی در مواقع اضطراریـ مانیتور برای ثبت EKG و امواج فشارخون&nbsp;● فواید IABPـ اصلاح گردش خونـ کاهش بارکاری و ضربان قلبـ اصلاح کارایی پمپاژ قلبـ افزایش اکسیژن رسانی به بافت قلب و کاهش آسیب به آنـ کاهش مقاومت آئورتی در حین پمپاژ قلبی(سیستول)ـ افزایش فشار آئورتی در حین دیاستول برای افزایش خونرسانی به عضلات قلبی● مضرات IABP&nbsp;خطرات همراه با IABPبسیار نادر است اما خطرات گزارش شده شامل:ـ آسیب به شریان آئورت و فمورـ خونریزی شدید از محل ورود کاتترـ عفونتـ فقدان اکسیژن به یک عضو یا اندام بدلیل تنگی عروق خونیـ پارگی بالن و رها شدن گاز در خون و احتمال نتایج خطرناک● کنتر اندیکاسیون IABPـ اختلالات آئورتی(آنوریسم و دیسکسیون آئورت)&nbsp;ـ اختلالات انعقادیـ بیماریهای وخیم عروق محیطی● طول مدت استفاده از IABPدوره زمانی استفاده از IABP شامل:ـ قبل، حین یا پس از جراحی قلب باز یا آنژیوپلاستی( در بیماران پرخطر)ـ در طول حمله حاد آنژینـ در شرایط اورژانسی( سکته قلبی، نارسایی قلبی، کاردیوژنیک شوک)در بیشتر بیماران IABP برای چند روز و در بعضی برای یک هفته و بندرت برای یکماه استفاده میشود.]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:46 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>مراقبت های ویژه در سندرم تحریک بیش از حد تخمدانی</title>
<link>https://criticalcare.loxblog.com/مراقبت-های-ویژه-در-سندرم-تحریک-بیش-از-حد-تخمدانی</link>
<guid>https://criticalcare.loxblog.com/مراقبت-های-ویژه-در-سندرم-تحریک-بیش-از-حد-تخمدانی</guid>

<description><![CDATA[

&nbsp;مراقبت های ویژه در سندرم تحریک بیش از حد تخمدانی

سعید باباجانی
کارشناس ارشد مراقبت های ویژه پرستاری s.saba3737@yahoo.com
&nbsp;
این مطلب اولین بار اختصاصا از&nbsp;&quot;وب تخصصی مراقبت های ویژه&quot;&nbsp;انتشار یافت.&nbsp;www.criticalcare.loxblog.com
منتظر مطالب زیبای شما برای انتشار هستیم.به بیان دیگر مطالب شما نباید خاک بخورد&nbsp;s.saba3737@yahoo.com
برای دریافت رفرنس های این مقاله درخواست خود را ارسال کنید
&nbsp;
چکیده:
مقدمه: باروری داخل آزمایشگاهی (IVF) در حال حاضر یکی از موفق ترین درمان های کمکی باروری می باشد ولی در عین حال با عوارضی همراه است. سندرم تحریک بیش از حد تخمدانی (OHSS) یکی از این عوارض این مداخلات است که علی رغم نادر بودن ممکن است در نوع شدید باعث علائمی از جمله آسیت، افیوژن فضای جنب و افیوژن فضای پریکارد گردد که با نشانه هایی مانند دیسترس تنفسی همراه است که می تواند تهدید کننده حیات بیمار باشد. مدیریت این عارضه شامل شناسایی زود هنگام، مراقبت های حمایتی و مداخلات درمانی می باشد.
روش مطالعه: این مقاله یک مطالعه مروری است که با کلمات کلیدی IVF، OHSS و Critical care از پایگاه های جستجوی منابع &nbsp;PubMed و GoogleScholar در بین سال های 2000 تا 2012 گردآوری و تدوین شده است.
یافته ها: سندرم تحریک بیش از حد تخمدانی یک نشانگان ایاتروژنیک است که از عوارض نادر درمان های کمکی باروری می باشد. نوع خفیف و ملایم این نشانگان با علائمی چون تهوع، استفراغ، نفخ شکم، اسهال و ناراحتی شکمی همراه است. &nbsp;در&nbsp; نوع شدید نفوذ پذیری عروق افزایش یافته و مایعات در فضاهای سوم از جمله فضای صفاق، جنب و پریکارد تجمع می یابد که ممکن است با علائم آسیت، افیوژن فضای جنب و پریکارد همراه باشد. آسیت و افیوژن فضای جنب شدید می تواند در تنفس طبیعی مادر تداخل ایجاد کرده و باعث دیسترس تنفسی گردد که ممکن است منجر به بستری مادر در بخش مراقبت های ویژه گردد. OHSS خود محدود شونده است و مراقبت ها حمایتی و نگهدارنده هستند ولی در صورتی که تهدید کننده حیات باشد، نیاز به مداخلاتی از جمله پاراسنتز مایع تجمع یافته، اینتوبه کردن و گذارن لوله قفسه سینه&nbsp; می باشد. مراقبت های حمایتی شامل اکسیژن درمانی، استفاده از دیورتیک و ضد انعقادهای تجویز شده، پوزیشن نیمه نشسته و درصورت کاهش حجم مایعات استفاده از حجم دهنده های پلاسما (آلبومین انسانی حجم دهنده انتخابی پلاسما در OHSS) بوده و همچنین نباید سودمندی حمایت های روانی را نادیده گرفت.
نتیجه گیری: با توجه به اینکه مداخلات مربوط به OHSS بیشتر در حیطه حمایتی و نگهدارنده است، پرستار مراقبت های ویژه (critical care nurse) می تواند با به کارگیری دانش حرفه ای خود نقش بسیار مهمی در مدیریت این نشانگان داشته باشد. 
کلمات کلیدی: سندرم تحریک بیش از حد تخمدانی- مراقبت های ویژه
&nbsp;
]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:46 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>پرستار در رویکرد تیم چند حرفه ای درمان های کمکی باروری</title>
<link>https://criticalcare.loxblog.com/پرستار-در-رویکرد-تیم-چند-حرفه-ای-درمان-های-کمکی-باروری</link>
<guid>https://criticalcare.loxblog.com/پرستار-در-رویکرد-تیم-چند-حرفه-ای-درمان-های-کمکی-باروری</guid>

<description><![CDATA[

&nbsp;پرستار در رویکرد تیم چند حرفه ای درمان های کمکی باروری

سعید باباجانی
کارشناس ارشد مراقبت های ویژه پرستاری-&nbsp;s.saba3737@yahoo.com
&nbsp;
این مطلب اولین بار اختصاصا از&nbsp;&quot;وب تخصصی مراقبت های ویژه&quot;&nbsp;انتشار یافت.&nbsp;www.criticalcare.loxblog.com
منتظر مطالب زیبای شما برای انتشار هستیم.به بیان دیگر مطالب شما نباید خاک بخورد&nbsp;s.saba3737@yahoo.com
برای دریافت رفرنس های این مقاله درخواست خود را ارسال کنید
&nbsp;
چکیده
مقدمه: درمان های کمکی باروری (ART) انقلابی در درمان ناباروری به وجود آورده است. این درمان ها نیازمند رویکرد تیم چند حرفه ای است که اخیرا نقش پرستاران در این فرایند گسترده تر از پیش می باشد. هدف از این مطالعه بررسی نقش گسترده پرستاران در درمان های کمکی ناباروری است که از مرحله پیش از لقاح &nbsp;تا لحظه تولد و پس از آن ادامه دارد.
روش مطالعه: این مقاله یک مطالعه مروری است که با کلمات کلیدی ART، Nursing role از پایگاه های جستجوی منابع &nbsp;PubMed و GoogleScholar در بین سال های 2000 تا 2012 گردآوری و تدوین شده است.
یافته ها: در گذشته پرستاران&nbsp; در درمان های کمکی باروری اغلب نقش حمایتی داشتند ولی امروزه بعنوان یکی از اعضای حرفه ای در این فرایندها شناخته می شوند. شواهد منتشر شده نشان می دهد که پرستاران می توانند نقش موثری به همان سودمندی نقش پزشکان داشته باشند، به طوری که نقش پرستار و پزشک مکمل یکدیگر است. نقش های مشاوره ای، آموزشی، بالینی، مدیریتی و حمایتی از جمله نقش های پرستاران می باشد. توان مدیریتی و بالینی پرستاران مورد احترام است و اختیار آن ها برای تصمیم گیری در مورد خط مشی های تیم های درمانی با رشد روز افزونی همراه می باشد. پرستاران می توانند در خدمات مشاوره اولیه، بررسی های اولتراسوند ترانس واژینال، لقاح داخل رحمی، تجویز داروهای آماده سازی اسپرم و تست های حاملگی نقش موثری داشته باشند و طبق مطالعات نقش عمده ای در القای تخمک بر عهده دارند. در&nbsp; انگلستان پرستاران در&nbsp; 39 درصد از واحدها ، بارورسازی درون رحمی را به تنهایی انجام می دهند و در 23 درصد از واحدها تصمیم گیری برای تجویز گنادوتروپین جفتی انسانی با آن هاست. در 77 درصد واحدها بررسی های ترانس واژینال بوسیله پرستاران انجام می گیرد.
نتیجه گیری: پرستاران نقش گسترده ای در تیم های ART &nbsp;بر عهده دارند که با آموزش های کافی، این نقش ها حتی می تواند وسیع تر نیز باشد؛ اما از سویی مسئله اختیارات قانونی و مسئولیت این نقش ها می تواند بعنوان یک چالش مطرح شود.
کلمات کلیدی: درمان های کمکی باروری- نقش پرستار
]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:46 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>رویکرد های پیشگیرانه از زخم بستر</title>
<link>https://criticalcare.loxblog.com/رویکرد-های-پیشگیرانه-از-زخم-بستر</link>
<guid>https://criticalcare.loxblog.com/رویکرد-های-پیشگیرانه-از-زخم-بستر</guid>

<description><![CDATA[

&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;

&nbsp;




رویکرد های پیشگیرانه از زخم بستر؛ مرور سیستماتیک
سعید باباجانی*١- علی مرادی ١ - دکتر عباس عبادی٢ 
١-دانشجوی کارشناسی ارشد مراقبت های ویژه دانشکده پرستاری
٢-دکترای تخصصی پرستاری-عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری ...




چکیده 
مقدمه: زخم های فشاری مشکل بالقوه ای در بیماران بی حرکت به خصوص بیماران مراقبت های ویژه است که باعث عوارض جسمی، روانی، اقتصادی بسیاری شده و حتی می تواند منجر به دعاوی قضایی گردد. از اینرو توجه به ریسک فاکتورهای زخم فشاری می تواند یک روش سودمند جهت شناسایی بیماران دارای خطر بالا به منظور پیشگیری از گسترش چنین زخم هایی باشد. این مطالعه با هدف ارتقای روش های پیشگیرانه و انتخاب بهترین راه های پیشگیری از میان روش های موجود انجام گردیده است.
روش مطالعه: مطالعه حاظر مروری &nbsp;بر روش های پیشگیری از زخم بستر است که با کامات کلیدی prevention، pressure ulcer، &nbsp;با تمرکز بر سه روش تغییر پوزیشن، وسایل کاهنده فشار و تغذیه از پایگاه های جستجوی مقالات &nbsp;PubMed،&nbsp; &nbsp;Scholar Google در بین سال های 1983 تا 2012 صورت پذیرفته است.
یافته ها: بی حرکتی مهمترین ریسک فاکتور مرتبط با گسترش زخم بستر است. روش های کاهش فشار را می توان به مولفه هایی همچون&nbsp; استفاده از وسایل محافظتی کاهنده فشار و نیز تغییر پوزیشن تقسیم بندی کرد. تغییر پوزیشن نکته اصلی در اغلب پروتکل های پیشگیری از زخم های فشاری است که اغلب چرخاندن بیمار هر 2 ساعت را پیشنهاد می نمایند. با استفاده از استراتژی های کاهنده فشار از قبیل کاربرد انواع تخت و سطوح مناسب، کاهش قابل ملاحظه در بروز زخم فشاری تا حد 60 درصد مشاهده گردیده است. همچنین رابطه بین دریافت تغذیه و پیشگیری از زخم های فشاری اغلب مورد توجه قرار می گیرد، ولی شواهد کافی از آن موجود نمی باشد.
نتیجه گیری: با توجه به اینکه زخم های فشاری در نتیجه آسیب موضعی به&nbsp; پوست و بافت های زمینه ای بدلیل دوره های بلند مدت فشار مداوم، یا ترکیبی از فشار و یا سایش پوست ایجاد می شوند ، بنابراین استراتژی های پیشگیری از این زخم ها نیز باید بدنبال کاهش و یا حذف موارد مذکور و نیز تغذیه مناسب باشند .




&nbsp;وب تخصصی مراقبتهای ویژه www.criticalcare.loxblog.com
رفرنس ها نزد مدیر وب محفوظ است&nbsp;
منتظر مطالب زیبای شما جهت انتشار هستیم s.saba3737@yahoo.com




مقدمه :
زخم های فشاری مشکلی بالقوه در بیماران مراقبت های ویژه هستند و به عنوان زخمی که در نتیجه فشار طولانی مدت روی مویرگ های سطح پوست &nbsp;ایجاد می گردد، در نظر گرفته می شود که گردش خون ناکافی جهت تامین مواد تغذیه ای ضروری و سایتوکاین های التهابی می تواند منجر به نکروز بافت نرم شود.[1-3] این زخم ها در نتیجه ی آسیب موضعی به پوست و بافت های زیرین هستند که به دنبال دوره های بلند مدت فشار مداوم یا ترکیب فشار با نیروهای مکانیکی قیچی کننده و سایش ایجاد می شوند. 
زخم های فشاری اختلالاتی شایع اما قابل پیشگیری هستند که اغلب در جمعیت در معرض خطر بالا از جمله بیماران مسن (اغلب در افراد بالای 65 سال)، زنان، بیماران کم تحرک، دارای بستری طولانی مدت و یا کسانی که دارای تب، دیابت ، فشار خون بالا، فلج یکطرفه یا بیماری های تنفسی هستند، با فراوانی بیشتری رخ می دهد. همچنین زخم های فشاری در بیماران بستری در بخش های مراقبت های ویژه ی جنرال ، بخصوص افراد دارای عفونت و انواع مختلف تومور فراوانی بیشتری دارد. توجه به ریسک فاکتورهای زخم فشاری روشی سودمند جهت شناسایی بیماران دارای خطر بالا پیش از پذیرش به منظور پیشگیری از گسترش چنین زخم هایی باشد.[4-6] 
زخم های فشاری معمولا در برجستگی های استخوانی از جمله ساکروم (نشیمنگاه) ، دنبالچه ، ایسکیوم ، خار ایلیاک ، نواحی کناری پا ، قوزک جانبی ، تروکانتر و پاشنه ایجاد &nbsp;می شوند.[7]
&nbsp;اپیدمیولوژی زخم های فشاری در مجموعه های مختلف ، مقادیر متفاوتی را نشان می دهد. میزان بروز از 4/0 درصد تا 38درصد در بخش های مراقبت ویژه، 2/2درصد تا 9/23درصد در مراکز مراقبت بلند مدت ، 5 درصد تا 17درصد در مراکز مراقبت در خانه متغیر است.[8] تنها در مراکز مراقبت حاد حدود 5/2 میلیون زخم فشاری در هر سال درمان می شوند.]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:46 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>مراقبت های ضروری در بیماران متصل به دستگاه ونتیلاتور</title>
<link>https://criticalcare.loxblog.com/مراقبت-های-ضروری-در-بیماران-متصل-به-دستگاه-ونتیلاتور</link>
<guid>https://criticalcare.loxblog.com/مراقبت-های-ضروری-در-بیماران-متصل-به-دستگاه-ونتیلاتور</guid>

<description><![CDATA[

&nbsp;
&nbsp;
مراقبت های ضروری در بیماران متصل به دستگاه ونتیلاتور
محبوبه عبدالرحیمی[1]

&nbsp;کارشناس ارشد آموزش پرستاری داخلی جراحی از دانشکده پرستاری ومامایی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بیمارستان فوق تخصصی کودکان بهرامی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; mahbobehabdolrahimi@gmail.comپست الکترونیکی نویسده مسئول:


چکیده
از آن جایی که از دستگاه ونتیلاتور امروزه در درمان طیف وسیعی از بیماران استفاده می شود، احتمال زیادی دارد که پرستاران در محیط های بالینی از بیماران متصل به دستگاه ونتیلاتور مراقبت کنند. مراقبت از این بیماران بایستی براساس کار گروهی، آگاهی از اهداف درمانی و انجام اقدامات مبتنی بر شواهد علمی باشد. لذا بالین کاران باید دانش و مهارت کافی در هنگام مراقبت از این بیماران را داشته باشند. در زیر به مهم ترین نکات در مراقبت از بیماران متصل به دستگاه ونتیلاتور اشاره می شود. 
واژگان کلیدی: مراقبت، دستگاه ونتیلاتور
&nbsp;این مطلب اولین بار اختصاصا از&nbsp;&quot;وب تخصصی مراقبت های ویژه&quot;&nbsp;انتشار یافت.&nbsp;www.criticalcare.loxblog.com
منتظر مطالب زیبای شما برای انتشار هستیم.به بیان دیگر مطالب شما نباید خاک بخورد&nbsp;s.saba3737@yahoo.com
برای دریافت رفرنس های این مقاله درخواست خود را ارسال کنید
&nbsp;
پرستاران در طراحی و اجرای مراقبت های بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه نقش اساسی دارند. تحویل شیفت و گزارش گرفتن بایستی با برقراری ارتباط درمانی صحیح و با نهایت دقت انجام شود به نحوی که هدف از درمان با دستگاه ونتیلاتور به خوبی دریافت شود. پس از گرفتن گزارش، لازم است که علایم حیاتی بیمار، سطح اکسیژن رسانی و صداهای تنفسی بررسی شوند، دستورات پزشک خوانده شوند و درباره دستگاه تنفس مصنوعی و تنظیمات آن اطلاعات کسب شود. بایستی از روی صفحه نمایشگر سرعت تنفسی، درصد اکسیژن دمی و اوج فشار تنفسی مشخص شوند. مد های دستگاه مانند مد کنتروله کمکی و تهویه اجباری هماهنگ شده مقادیر مشخصی از حجم جاری را در هنگام دم ایجاد می کنند و مد های دیگر مانند تهویه حمایت فشاری سطحی از پیش تعیین شده فشار را در طول دم فراهم می کنند)1(.&nbsp; هشدارهای دستگاه تنفس مصنوعی و اقدامات لازم در هنگام هشدارها بایستی بررسی شوند. همچنین بایستی درباره عملکرد دستگاه مکش(ساکشن) اطمینان حاصل شود(2).&nbsp; بیماران متصل به دستگاه ونتیلاتورمعمولا لوله داخل تراشه ای یا تراکئوستومی دارند. این لوله ها باید از نظر نحوه قرار گرفتن بررسی شوند و درصورت نیاز&nbsp; (و نه به صورت روتین) بایستی بیمار ساکشن شود. بیمار بایستی دروضعیت درازکش یک طرفه قرار داده شود. قبل و بعد از ساکشن کردن بایستی به بیمار اکسیژن داده شود تا از افت اکسیژن جلوگیری شود. فشار ساکشن و مدت زمان آن باید به کمترین مقدار لازم کاهش یابد(3).&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;
&nbsp; در مورد بیماران هوشیار هر چند که بیمار نمی تواند نیاز هایش را به صورت زبانی بیان کند بایستی سطح درد و اضطراب&nbsp; بیمار را با کمک یک مقیاس معتبر بررسی کرد و این مشکلات را با روش های غیر دارویی نظیر ارتباط برقرار کردن، لمس، موسیقی و حضور اعضای خانواده کاهش داد. گاهی نیز استفاده از دارو های آرام کننده طبق تجویز پزشک لازم می شود. در غیر این صورت این درد و اضطراب ممکن است منجر به خارج شدن لوله توسط بیمار شود(4).
عفونت ریوی یک عارضه مهم در بیماران متصل به دستگاه ونتیلاتوراست. بالا بردن سر تخت بین 45-30 درجه در صورت اجازه شرایط بیمار در پیشگیری از عفونت بسیار مهم می باشد. انجام دادن مراقبت دهانی از طریق استفاده از دهان شویه&nbsp; و زدن مسواک&nbsp; حداقل 2 بار در روز ضروری است. ساکشن کردن و تعویض لوله ها نیز در پیشگیری از عفونت نقش عمده ای دارند. بایستی بیماران هرروز از نظر علایم حیاتی ، مقادیر گاز های خون شریانی و تنفس ارادی بررسی شوند که در صورت نرمال بودن با&nbsp; تجویز پزشک هرچه زودتر بیماران از دستگاه تنفس مصنوعی جداشوند(5).&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 
&nbsp;فشارخون و نبض بیمار حداقل هر 2 ساعت یکبار بایستی چک شوند. از آن جایی که دستگاه تنفس مصنوعی فشار قفسه صدری را در زمان دم افزایش می دهد فشار را بر عروق خونی افزایش می دهد و لذا جریان خون به قلب کاهش یافته و ممکن است فشار خون کاهش یابد. در این صورت ممکن است پزشک میزان مایعات درون عروقی را افزایش داده و یا داروهایی مانند دوپامین و نور اپی نفرین تجویز کند. سطوح بالای فشار دمی در مد تهویه حمایت فشاری می تواند خطر ترومای ناشی از فشار و &nbsp;تجمع هوا در فضای جنب را افزایش دهد. جهت تشخیص این مشکلات بایستی صداهای تنفسی بررسی شوند و کمترین سطح فشار لازم جهت بیمار تنظیم شود(1).&nbsp; کاف&nbsp; لوله درون تراشه ای یا تراکئوستومی&nbsp; امکان ثابت شدن لوله را در راه هوایی فراهم می کند. باد کردن مناسب کاف سبب اطمینان پرسنل درمانی از اکسیژنرسانی مناسب می شود. بایستی در باد کردن کاف کمترین میزان نشت و حداقل حجم لازم جهت ثابت شدن لوله در راه هوایی در نظر گرفته شود. پر کردن کاف به طریقه صحیح مانع از تحریک و آسیب رسیدن به تراشه و یا خارج شدن لوله به صورت تصادفی می شود. لوله تراکئوستومی و رابط آن در صورت شل شدن بایستی با همکاری پرسنل با تجربه عوض شوند(6). 
&nbsp;برای برآیندهای مطلوب درمانی ، بیماران متصل به دستگاه ونتیلاتور بایستی به خوبی تغذیه شوند. از آن جایی که بیماران نیازمند یک مسیر غذایی جایگزین هستند، ترجیحا از لوله بینی-معدی با مواد غذایی مایع استفاده می شود. ولی اگر این روش مقدور نبود می توان از روش تغذیه&nbsp; با محلول های تغذیه ای از طریق عروق(پارانترال) استفاده نمود(1). &nbsp;وقتی که علایم حیاتی بیمار ثابت شد و بیمار قادر به تنفس ارادی بود، تیم مراقبتی جدا کردن بیمار از دستگاه ونتیلاتور را در نظر می گیرد. بهترین شیوه در جداکردن بیمار از دستگاه ونتیلاتورکار گروهی تیم درمان و نظارت پیوسته به&nbsp; شاخص های بیمار و تنظیم برنامه جداسازی براساس این شاخص ها است. بعضی از بیماران به چند هفته کاهش تدریجی حمایت دستگاه ونتیلاتور نیاز دارند. عواملی نظیر داشتن بیماری های زمینه ای مانند بیماری های انسدادی مزمن ریوی، بیماری عروق محیطی و وضعیت تغذیه ای بیمار در فرآیندجداسازی بیمار از دستگاه ونتیلاتور نقش دارند(7). آموزش دادن به بیمار و خانواده بیمار درباره دستگاه ونتیلاتور جهت کاهش فشار روانی در آنها لازم است. لازم است درباره علل متصل بودن بیمار به دستگاه ونتیلاتور، اقدامات انجام شده جهت بیمار، نتایج مورد انتظار درمانی و میزان دستیابی به آنها با خانواده بیمار صحبت شود تا آنها نیز در امر برنامه ریزی مراقبت مشارکت داشته باشند(8).


&nbsp;


1

]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:46 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>دستورالعملهایی(Guidelines) برای تامین و بررسی درمان حمایتی تغذیه در بیماران بزرگسال دارای بیماری بح</title>
<link>https://criticalcare.loxblog.com/دستورالعملهاییguidelines-برای-تامین-و-بررسی-درمان-حمایتی-تغذیه-در-بیماران-بزرگسال-دارای-بیماری-بح</link>
<guid>https://criticalcare.loxblog.com/دستورالعملهاییguidelines-برای-تامین-و-بررسی-درمان-حمایتی-تغذیه-در-بیماران-بزرگسال-دارای-بیماری-بح</guid>

<description><![CDATA[

&nbsp;دستورالعملهایی(Guidelines) برای تامین و بررسی درمان حمایتی تغذیه در بیماران بزرگسال دارای بیماری بحرانی

خدیجه زمانی[1]
بتول نحرير[2]
&nbsp;


[1]&nbsp;-دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری ویژه دانشکده پرستاری &nbsp;دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله


[2]&nbsp;- عضو هیات علمی دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)


چکیده: تغذيه يک نياز اصلي بشر است و کمبود آن يا سو تغذيه با عوارض متعددي همراه خواهد بود. تامين نيازهاي تغذيه ای در مورد بيماران بستري شده در بخش هاي مراقبت هاي ويژه اهميت مضاعفي دارد . اين بيماران با توجه به شرايط بحراني به دليل شدت بيماري و پيچيدگي مراقبت در بخش مراقبت ویژه نسبت به ساير بيماران به سوءتغذيه مستعدتر هستند. بنابراين بايد گفت تامين اهداف تغذيه يي در بيماران بستري در بخش هاي مراقبت هاي ويژه، پس از تثبيت شرايط بيمار، از مهم ترين برنامه هاي حمايتي از بيمار محسوب مي شود.
 

این مطلب اولین بار اختصاصا از&nbsp;&quot;وب تخصصی مراقبت های ویژه&quot;&nbsp;انتشار یافت.&nbsp;www.criticalcare.loxblog.com
منتظر مطالب زیبای شما برای انتشار هستیم.به بیان دیگر مطالب شما نباید خاک بخورد&nbsp;s.saba3737@yahoo.com
برای دریافت رفرنس های این مقاله درخواست خود را ارسال کنید

مقدمه
تغذیه در بیمارستان اهمیت زیادی دارد.این اهمیت به ویژه در بخش ICUقابل توجه است.بیماران دارای بیماری حاد با یک وضعیت استرس کاتابولیک همراه هستند.بیماران به طور معمول یک پاسخ التهابی سیستمیک نشان میدهند.این پاسخ با عوارض افزایش عفونت ، اختلال عملکرد چند ارگان،طولانی شدن زمان بستری و مرگ بی تناسب همراه است.
حمایت تغذیه ای در بیماران با بیماری بحرانی سه هدف دارد:
1- حفظ توده بدنی
2- حفظ عملکرد سیستم ایمنی 
3- کاهش عوارض متابولیکی
در سه دهه گذشته مفهوم اثرات مولکولی وبیولوژیکی تغذیه در حفظ هموستاز بیماران شرح داده شده است.اخیراً هدف از تغذیه بیشتر روی درمان تغذیه ای است وتلاش می کند تا پاسخ متابولیکی به استرس را کاهش دهد،از آسیب اکسیداتیو سلولی جلوگیری کندوبه طور مناسب پاسخ سیستم ایمنی را تعدیل کند.تعدیل تغذیه ای پاسخ استرس با بیماری خطرناک شامل موارد زیر است:
1-شروع تغذیه روده ای 
&nbsp;2-تحویل ریز مغذیها ودرشت مغذیها به طور مناسب&nbsp;&nbsp;&nbsp; 
3-کنترل دقیق قند خون
شروع به موقع تغذیه حمایتی ودرابتدا استفاده از مسیر روده ای&nbsp; استراتژی درمانی مناسبی است بطوری که باعث کاهش شدت بیماری،کاهش عوارض،کاهش طول اقامت در &nbsp;ICUوپیآمد مناسب بیماری می شود.&nbsp; 
باتوجه به اهمیت تغذیه در بخش ویژه ،وجود یک گایدلاین یا دستورالعمل که پرسنل بخش ویژه بتوانند بر اساس آن عمل کنند ضروری به نظر می رسد.
مطلبی &nbsp;که در پیش رو دارید دستورالعمل هایی برای تامین و بررسی درمان تغذیه حمایتی در بیماران بزرگسال دارای بیماری بحرانی ارائه می دهد که به تایید انجمن آمریکایی تغذیه وریدی و روده ای وجامعه پزشکی مراقبت بحرانی رسیده است.
چگونگی تهیه دستور العمل(Guideline):
دستورالعمل های عملکردی به عنوان نیاز مطلق در نظر گرفته نشده اند. قضاوت مراقبین سلامت بر اساس ویژگی های فردی بیماران همیشه باید بر پیشنهادات این دستورالعمل ها مقدم شود. دستورالعمل ها پیشنهادات اولیه ای دارند که با مرور وآنالیز مقالات رایج در دسترس، دستورالعمل ها ملی وبین المللی حمایت میشوند.
بیشتر مطالعات در مورد دستورالعمل ها اساساً با نمونه های کوچک محدود شده اند(به علت بیمارناهمگن،تفاوت در تشخیص بیماری وشدت بیماری،ندانستن معیار قانونی تغذیه وعدم نیروی ثابت برای آنالیز ). یکی از مشکلات متدولوژیک بزرگ هر دستورالعملی تعیین دقیق نمونه است.
دستورالعمل ها باید به صورت دوره ای وبر اساس مقالات مروری همتا در مورد تغذیه مراقبت بحرانی بررسی وارائه شوند.
جمعیت بیمار هدف برای دستورالعمل ها ،بیماران دارای بیماری بحرانی جراحی وداخلی درنظر گرفته شدندکه نیاز به ماندن بیش از دو یا سه روز در ICUداشتند.
کاربرد خاص دستورالعمل ها برای همه افرادی که درگیر درمان تغذیه ای بیماران دارای بیماری بحرانی هستند، میباشد. مانند پزشک ، پرستار، کارشناس تغذیه، داروشناس، فیزیوتراپ وفیزیوتراپی تنفسی در جایی که کاربرد دارد. 
دستورالعمل ها&nbsp; با هر تحقیقی &nbsp;ارزیابی می شوند و نمره کلی برای پیشنهاد بر اساس تعداد وسطوح مطالعات تحقیقی قابل ارجاع به آن دستورالعمل ها داده می شوند. 
لازمه مطالعات وسیع سطح یک مشاهده مطالعاتی هستند که تعداد نمونه آنها صد یا بیش از صد بیمار بوده ویا مطالعاتی که نظر نهایی پیش بینی شده ، با آنا لیز قوی به اثبات برسد.
سطح مشاهده برای مطالعات کنترل نشده با کنترل های همزمان (سطح سه )،کنترل های تاریخی (سطح چهار )یا کنترل نشده (سطح پنج)مشخص شد.
مطالعات مروری وگزارشات توافقی با نظر کارشناس بررسی شدند ومناسب ترین سطح مشاهده در نظر گرفته شدند.متا آنا لیزها برای سازماندهی اطلاعات واستخراج نتایج در مورد یک اثر درمانی کلی از مطالعات متعدد روی یک موضوع خاص به کار گرفته شدند.
درجه پیشنهادات بر اساس سطح مشاهده مطالعات خاص پایه ریزی شد.درجه A یا Bپیشنهاد حداقل باید با یک یا دو آزمون تصادفی مثبت حمایت شوند.در حالی که درجه C پیشنهاد تنها به حمایت کم آزمون تصادفی نیاز دارد.
&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;
(کاربرد سیستم درجه بندی برای این دستورالعمل ها)
جدول شماره یک: سطح مشاهده


    
        
            
            سطح
            
            
            معیار آزمون
            
        
        
            
            l
            
            
            آزمون   تصادفی وسیع با نتایج مشخص، با خطر کم خطای مثبت کاذب (آلفا)یا خطای منفی کاذب   (بتا)
            
        
        
            
            ll
            
            
            آزمون   تصادفی کوچک با نتایج غیر قطعی، خطر متوسط تا زیاد خطای مثبت کاذب ویا خطای منفی   کاذب
            
        
        
            
            lll
            
            
            کنترل   های تصادفی همزمان
            
        
        
            
            vl
            
            
            کنترل   های تصادفی تاریخی
            
        
        
            
            v
            
            
            سری-   موردی ، مطالعات کنترل نشده و اظهار نظر کردن 
            &nbsp;
            
        
    


&nbsp;
جدول شماره دو: کلاس مشاهده


    
        
            
            کلاس
            
            
            مشاهده
            
        
        
            
            A
            
            
            حمایت   شده با حداقل دو تحقیق سطح l
            
        
        
            
            B
            
            
            حمایت   شده با یک تحقیق سطح l
            
        
        
            
            C
            
            
            حمایت   شده با فقط تحقیقات سطح ll
            
        
        
            
            D
            
            
            حمایت   شده باحداقل دو تحقیق سطح lll
            
        
        
            
            E
            
            
            حمایت   شده باسطحlv&nbsp; یا v مشاهده
            
        
    


&nbsp;
شروع تغذیه روده ای
1)ابزارهای متداول بررسی تغذیه ای در مراقبت بحرانی تایید شده نیستند(آلبومین،پره آلبومین وآنتروپومتری(Anthropometry)).قبل از شروع تغذیه بیمار باید از نظر وزن ازدست رفته وسابقه مصرف مواد مغذی قبل از بستری،سطح شدت بیماری وعملکرد دستگاه معدی- روده ای بررسی شود (کلاسE).
2)درمان تغذیه حمایتی در شکل تغذیه روده ای باید در بیماران بد حالی که قادر به خوردن از روی اراده نیستند،شروع شود (کلاس C ).
3) مسیر تغذیه روده ای بر تغذیه تزریقی برای بیماران بد حالی که نیاز به درمان حمایت تغذیه ای دارند ترجیح داده می شود (کلاس B).
4) تغذیه روده ای باید در 24تا48ساعت اول بستری شدن شروع شود (کلاس .(Cتغذیه روده ای باید در مدت 48تا72ساعت به سمت اهداف پیش رود(کلاس E).
5) در زمینه تنظیم وضعیت همودینامیکی،تازمان احیای کامل یاوضعیت پایدارازتغذیه روده ای خودداری شود(کلاسE ).
6) در بیماران ICUوجود یا عدم وجود صداهای روده وشواهدی از دفع گاز ومدفوع برای شروع تغذیه روده ای نیاز است(کلاسB).
7) تغذیه معدی وروده ای هر دودر ICUقابل قبول است.بیماران دارای بیماری خطرناک باید از طریق یک لوله روده ای که درروده کوچک جای گذاری می شود تغذیه شوند.به شرط آنکه خطر زیاد آسپیراسیون وجود نداشته باشد یا بعد از اینکه عدم تحمل تغذیه معدی مشخص شد(کلاسC ).
شروع تغذیه تزریقی:
1-اگر تغذيه روده اي امكان پذير نباشدويا بعد از 7روز بستري در بيمارستان تغذیه روده ای در دسترس نباشد(کلاسC ). در بیمارانی که قبلاً سالم بوده اندوشواهدی از سوء تغذیه پروتئین و کالری وجود ندارد،تنها بعد از 7 روز بستری در بیمارستان ،در صورتی که تغذیه روده ای در دسترس نباشد،تغذیه تزریقی باید شروع شود(کلاس E ).
2-اگر شواهدي بر سوء تغذيه پروتئين-كالري در زمان پذيرش بيمار وجود داشته باشدوشروع تغذیه روده ای امكان پذيرنباشد بايد تغذیه تزریقی سريعتر شروع شودواحياي كافي انجام شود(کلاس C )
1-اگر بيمار بايد تحت عمل جراحي بزرگ دستگاه گوارش&nbsp; فوقاني قرار گيرد .و تغذیه روده ای امکان پذیر نباشد تحت شرایط زیر تغذیه تزریقی باید فراهم شود:
الف ) اگر قبل از عمل سوءثغذ يه&nbsp; داشته &nbsp;باشد تغذیه تزریقی بايد 5-7روز قبل از عمل شروع شودوتا بعد از عمل ادامه يابد(کلاس B).
ب) تغذیه تزریقی نباید بلافاصله بعد از عمل شروع شود ولی باید با تاًخیر 5تا 7 روز شروع شود(کلاس . ( B
ج) فراهم کردن تغذیه تزریقی در یک دوره کمتر از 5تا 7 روز اثری نداردوشاید منجر به افزایش خطر برای بیمار شود(کلاس B).
مقدار تغذیه روده ای:
1- هدف &nbsp;مورد نظر از تغذیه روده ای با استفاده از نیازهای انرژی &nbsp;باید معین شود ودر زمان شروع تغذیه حمایتی بطور واضح مشخص باشند (کلاسC). نیازهای انرژِی بوسیله معادلات پیش بینانه یا اندازه گیری با کالری متری مستقیم محاسبه می شوند.معادلات نسبت به کالری متری مستقیم صحت کمتری دارند ودر بیماران چاق مشکل ساز است(کلاسE). 
2-50تا 65 درصد کالری هدف در هفته اول تغذیه روده ای باید فراهم شود (کلاس C).
3-&nbsp; اگر قادر به تاًمین نیازهای انرژی بعد از 7 تا 10روز تغذیه روده ای نشدید شروع تغذیه تزریقی مکمل بررسی شود. شروع تغذیه تزریقی مکمل قبل از 7 تا 10 روز در بیمارانی که&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; روی تغذیه روده ای بوده اند اثری ندارد وشاید به زیان بیمار باشد(کلاس C).
4-ارزیابی مداوم از نظر کیفیت پروتئین باید انجام شود.در بیماران با BMIکمتر از30 نیازهای پروتئین باید در رنج &nbsp;g/Kg2-&nbsp; &nbsp;2/1 وزن واقعی بدن در روز باشد.در بیماران دچار سوختگی یا ترومای متعدد شاید این میزان بالاتر باشد(کلاسE).
5-در بیماران چاق بستری در بخش ویژه که مجازند تغذیه نا کافی یا کم کالری داشته باشند رژیم روده ای توصیه می شود.در BMI>30هدف تغذیه روده ای نباید از60تا70درصد نیازهای انرژی هدف تجاوز کند.در BMI برابر با30تا40مقدار پروتئین &ge; gr/Kg 2/0 از وزن ايده ال بدن ،در BMI 40يا بيشتر مقدار &nbsp;پروتئين >gr/Kg 5/2 وزن واقعي بدن باشد(کلاسD).
پایش تحمل وکفایت تغذیه روده ای:
1-در بیماران ICU مشاهده حرکات روده برای شروع تغذیه روده ای لازم نیست(کلاسE). بیماران باید برای تحمل &nbsp;&nbsp;تغذیه روده ای پایش شونداز طریق&nbsp; شکایت بیمار از درد یا نفخ ،معاینه بالینی ،دفع گاز یا مدفوع ،رادیوگرافی شکم . ازتوقف بدون دلیل تغذیه روده ای باید اجتناب شود(کلاسE).
2-اجرای پروتکل های تغذیه روده ای درصد بالایی از کالری هدف را فراهم می کند (کلاس C).
3-&nbsp;&nbsp; بیماران قرارداده شده بر روی تغذیه روده ای باید ازنظر خطر آسپیراسیون بررسی شوند (کلاسE).
4- &nbsp;سر تخت 30تا45 درجه بالا باشد(کلاس C). دربیماران با خطر بالا وکسانی که عدم تحمل معده ای دارند باید تغذیه روده ای به صورت انفوزیون مداوم باشد(کلاس D).
5- عوامل ایجاد کننده تحرک مانند داروهای پروکینتیک (متوکلوپرامید، اریترومایسین) یا آنتاگونیست های نارکوتیک (نالوکسان) در جایی که ازنظر بالینی امکان دارد استفاده شوند (کلاس C).
6-انحراف سطح تغذیه به علت جابجاشدن لوله مد نظر باشد(کلاس C).
7--دهانشویه کلر هگزیدین &nbsp;دو بار در روزبرای جلوگیری از پنومونی مربوط به ونتیلاتور مناسب است(کلاسC).
8-رنگ&nbsp; خوراکی آبی ونوار گلوکز اکسیداز به عنوان نشانگر دربخش ویژه نباید استفاده شوند (کلاسE ).
&nbsp;9-بروز اسهال مربوط به تغذیه روده ای باید بررسی شود( کلاس E). 
انتخاب فرمول مناسب تغذیه روده ای:
1- فرمول های روده ای تعدیل کننده سیستم ایمنی (تکمیل شده با عواملی مثل آرژینین، آگلوتامین، نوکلئیک اسید، اسیدهای چرب امگا 3و آنتی اکسیدان ها)باید برای بیمارخاص(جراحی الکتیو وسیع، تروما، سوختگی، کانسر &nbsp;سروگردن وبیماران دارای بیماری خطرناک که تحت تهویه مکانیکی هستند) به کار برده شوند.در بیماران با سپسیس شدید احتیاط شود. (بیماران جراحیICUکلاسA،بیماران داخلی ICUکلاسB)
2--بیماران با سندرم دیسترس تنفسی حاد وآسیب شدیدریوی،باید روی فرمول های خاص روده ای با یک چربی ضد التهاب مثل امگا 3وآنتی اکسیدان هاقرار داده شوند(کلاسA).
3-برای دریافت سود درمانی بهینه از فرمول های تعدیل سیستم ایمنی حداقل 50تا 65 درصد نیازهای انرژی هدف باید تاًمین &nbsp;شود(کلاس C).
4- اگر شواهدی از اسهال وجود دارد فیبرهای محلول یا پپتیدهای کوچک استفاده شود (کلاسE).
دستورالعمل درمان کمکی:
1-اجرای مدل پروبیوتیک(probiotic) در بیماران دارای بیماری بحرانی خاص&nbsp; باعث بهبود نتایج می شود(کلاس C).
2- ترکیبی از ویتامین های آنتی اکس]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:46 +0330</pubDate>
</item>


</channel>
</rss>

